Σχηματισμός Γουέσσεξ (Ομάδα Γουίλντεν) και Σχηματισμός Κιμωλίας Ζιγκ-Ζαγκ
Περιβάλλον εναποθέσεως
Ηπειρωτικά ποτάμια και λιμνοθαλάσσια χαμηλώματα που σταδιακά μεταβαίνουν σε θερμό, ρηχό θαλάσσιο περιβάλλον. Ο παλαιότερος Σχηματισμός Γουέσσεξ αντιπροσωπεύει πλημμυρικές πεδιάδες ποταμών και λασπώδεις λιμνοθάλασσες, ενώ ο υπερκείμενος Σχηματισμός Κιμωλίας Ζιγκ-Ζαγκ σχηματίστηκε σε σταδιακά βαθύτερη θάλασσα με διαυγή, θερμά νερά
Σχηματισμός Γουέσσεξ (Πρώιμο Κρητιδικό): υποτροπικό σύμπλεγμα ποταμοκοιλάδων· χαμηλή πλημμυρική πεδιάδα με δίκτυα ποταμών, λιμνούλες και βάλτους. Ημίξηρο κλίμα, βλάστηση προσαρμοσμένη στην ξηρασία: διάσπαρτα κωνοφόρα δένδρα και ξηρόφιλες φτέρες. Περιοδικές πυρκαγιές, μαρτυρούμενες από απανθρακωμένα φυτικά λείψανα στα ιζήματα. Σχηματισμός Κιμωλίας Ζιγκ-Ζαγκ (Ύστερο Κρητιδικό): άνοδος της παγκόσμιας θαλάσσιας στάθμης βύθισε όλη την περιοχή κάτω από ρηχή τροπική θάλασσα, τερματίζοντας την τοπική χερσαία ιζηματογένεση. Θερμές θαλάσσιες συνθήκες, ευημερία μικροσκοπικών αλγών (κοκκολιθοφόρων)· τα πλούσια σε ασβέστιο σκελετικά τους λείψανα κατακρημνίζονταν σχηματίζοντας πυκνή ιλύ στον βυθό, πηγή της λευκής κιμωλίας που εκτίθεται σήμερα στους βράχους
Κάτω από τον σκληρό ήλιο του Πρώιμου Κρητιδικού, ένας πλατύς λασπώδης ποταμός ελίσσεται μέσα από μια επίπεδη έκταση σκουριασμένου-κόκκινου χώματος. Στις όχθες του φύονται συστάδες κοντόχοντρων, πευκόμορφων κωνοφόρων δένδρων και μπερδεμένων φτερών, που συνωστίζονται στο όριο του νερού όπου το έδαφος παραμένει υγρό. Μακριά από τον ποταμό, το χώμα ξεραίνεται και ραγίζει· ρηχές λιμνοθάλασσες συρρικνώνονται κάτω από τη ζέστη, και εκτάσεις λασπότοπων είναι σπαρμένες με μαυρισμένους κορμούς, στάχτη πυρκαγιών που σάρωναν περιοδικά τη σαβανώδη πεδιάδα. Στην πορεία εκατομμυρίων ετών, αυτή η ήσυχη κοιλάδα παραχωρεί τη θέση της στη θάλασσα. Θερμά κύματα αρχίζουν να γλείφουν τις παρυφές της ξηράς, και οι καστανές άργιλοι μετατρέπονται σε άμμο παραλίας καθώς η ακτογραμμή προελαύνει. Στο Ύστερο Κρητιδικό, ολόκληρη η σκηνή κείται κάτω από ήρεμα, γαλάζια νερά. Όπου άλλοτε στέκονταν πράσινα κωνοφόρα, το φως του ήλιου χορεύει τώρα μέσα από διαυγές θαλασσινό νερό πάνω από ανθρακικό θαλάσσιο βυθό. Σύννεφα πλαγκτού ανθίζουν στη θερμότητα, και καθώς αυτές οι αμέτρητες μικροσκοπικές άλγες πεθαίνουν, τα κιμωλιώδη λείψανά τους κατακρημνίζονται σαν λεπτό χιόνι, καλύπτοντας το παλιό τοπίο με λευκή ασβεστούχα ιλύ. Με τον καιρό, το ίζημα συμπιέζεται και απολιθώνεται, ώστε πολύ μετά την αποχώρηση της θάλασσας, αστραφτεροί λευκοί βράχοι στέκουν ως σιωπηλή μαρτυρία της σύνθετης ιστορίας του Κόλπου Κόμπτον, κόκκινες ποταμοκοιλάδες θαμμένες κάτω από αρχαίες τροπικές θάλασσες, ενωμένες στην πέτρα.
Ελληνικά
English
Ἑλληνική ἀρχαία
Κυπριακά
