Ἄλασσα

Γεωλογικὸς χρόνος

Μειόκαινον

Ἡλικία: 13.6–11.6 ἑκατομμύρια ἔτη
Περίοδος: Μέσον Μειόκαινον (Σερραβαλλιανόν)
Σχηματισμός: Σχηματισμός Πάχνας
Ἐναποθέσεως περιβάλλον: Κλιτύος θαλαττίης λεκάνη βαθεῖα (βαθυπελαγική)
Ἀπολιθωμάτων εἴδη: Ἰχθύες (οἷον συγγναθίναι, τριχιουρίδαι), ἐχίνοι (καρδιοεχίνοι), κεφαλόποδα (Ἀργοναύτης, Ἀτουρία), τρηματοφόρα πλαγκτονικά, πτερόποδα, νανοαπολιθώματα, ἐνίοτε τμήματα φυτικά
Παλαιοοικολογία: Βυθός μαλακός μετ' ἐχίνων θαπτομένων, πλαγκτῶν πλειάς, ἀνοξικά συμβάντα ἐνίοτε γενόμενα, πλησίον πεφυμένης ξηρᾶς ἐξ ἧς ὕλη ὀργανική ἀποβάλλεται

Ἐν τῷ Μειοκαίνῳ, οἱ περί τῆς νῦν Ἄλασσας τόποι ὑπό θαλάσσης βαθείας και ἡσύχου ἔκειντο. Πόρρω πάσης ἀκτῆς, ὁ πυθμένας ἑκατοντάδες μέτρα ὑπό τῆς ἐπιφανείας ἦν, άπαλῷ και ἀνοιχτοχρώμῳ ἰζήματι καλυπτόμενος, σχηματισθέν ὑπό τῆς συνεχοῦς πτώσεως κελυφῶν πλαγκτοῦ ἐλαχίστων. Το ὑπεράνω ὕδωρ ἤρεμον ἦν και ἀμυδρῶς ἐφωτίζετο, ἑς χρῶμα κυανόν ἀπέραντον γενόμενον. Ὦδε ἦν μεν ὁ βίος ἀραιός, ἀλλά και προσηρμοσμένος· καρδιοεχίνοι βραδέως διά τοῦ ἰζήματος ἐκινοῦντο, τῶν ψυχίων πλαγκτοῦ και λοιπῆς ὕλης ὀργανικῆς βραδέως τῷ βένθει πιπτόντων. Ἑνίοτε δε και φύλλα ἔπιπτον, ἐκ δρυμῶν πλησίων τοῦ ἕτι ἀναβαίνοντος Τρόοδους, δηλοῦντα ὄρη χλοερά πέραν τοῦ ὁρίζοντος κείμενα. Γαλήνιος και ἀκίνητος τόπος ἦν· μεμακρυσμένος, θρεπτικῶν οὐσιῶν μεστός, και ὡς ἐπί πολύ ἀπό τοῦ ἡλίου και τῶν κυμάτων ἄπειρον.