Κοκκινοχώρια (Μειόκαινον)

Κατὰ τὸ Μειόκαινον, ἡ ταπεινὴ παράλιος χώρα τῶν νῦν Κοκκινοχωρίων ὑπὸ τῇ θαλάσσῃ ἔκειτο. Ἐν δὲ τῷ βυθῷ ᾤκει ἔμβια τὰ ὄστρακα ἐξ ἀνθρακικοῦ ἀσβεστίου πλάττοντα· ἐχῖνοι μεγάλοι, μαλάκια, κοράλλια, κοραλλιοειδῆ φῦκη κρούστας ποιοῦντα, καὶ τρηματοφόρα ἀναρίθμητα. Τούτων δὲ ἀποθνῃσκόντων, τὰ ὄστρακα συνετρίβοντο καὶ συνηθροίζοντο, καὶ τῷ χρόνῳ τὰ θραύσματα εἰς τὸν ὀστρακώδη ἀσβεστόλιθον ἐσκληρύνθη, ὃς νῦν τοὺς παραλίους κρημνοὺς τῆς νοτιοανατολικῆς Κύπρου ποιεῖ. Ἐν ἀρχῇ τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος, ἡ Βρεττανὶς παλαιοντολόγος Δωροθέα Μπέιτ πολλοὺς ἐχίνους ἐν τούτῳ τῷ ἀσβεστολίθῳ περὶ τὰ παράλια σπήλαια ἀνέγραψεν, οὓς εἶδός τι Κλυπεαστῆρος εἶναι ἔγνωσαν (Bellamy καὶ Jukes-Browne ͵αϡεʹ). Οὗτοι δὲ οἱ ἀσβεστόλιθοι τῷ Σχηματισμῷ Πάχνας μάλιστα προσήκουσιν, οὗ τὰ ὑφαλογενῆ στρώματα, οἷον τὸ τοῦ Πρώιμου Μειοκαίνου μέλος Τέρρα, παρὰ τὴν νοτιοανατολικὴν ἀκτὴν φαίνεται, ὥσπερ ἐν Ἁγίᾳ Νάπᾳ (Θεοδώρου καὶ ἄλλοι ͵βζʹ· Wallaard καὶ ἄλλοι ͵βκγʹ). Πολλῷ δὲ ὕστερον σπήλαια καὶ ὑπόστεγοι πέτραι ἐν ταύταις ταῖς πέτραις ἠνοίχθησαν, ἔνθα κατὰ τὸ Πλειστόκαινον ὀστᾶ πυγμαίων ἱπποποτάμων καὶ ἐλεφάντων συνηθροίσθη.